De discussie omtrent Smartphones in de les komt aardig op gang, mede door het onderzoek van Louis-Philippe Beland en Richard Murphy van de London School of Economics. Wilfred Rubens heeft in zijn blog gereageerd.
Het onderzoek toont aan, dat het leerresultaat weliswaar verbetert bij leerlingen met leerproblemen indien men het mobieltje verbiedt, maar Rubens merkt op dat het onderwijs een pedagogische opdracht heeft als het gaat om mobiele technologie en social media. Die Duitsers zijn wat scherper als het gaat om de vraag  of je mobieltjes moet verbannen in de les:”Ist das nun richtig so – oder zeugt es von pädagogischer Hilflosigkeit?”
Het hele artikel kun je hier lezen.

In een ander artikel van een van onze oosterburen wijst de schrijver terecht op de noodzaak van mediawijsheid bij het gebruik van Smartphones “Ziel von Medienerziehung muss sein, dass man selbstbestimmt in der Lage ist, ein Smartphone zu nutzen und selbstbestimmt die Nutzung zu vermeiden, da sie störend, unangemessen oder einfach nur nervend ist. ” Juist die vaardigheid gaat men uit de weg als men Smartphones verbiedt.

Het artikel sluit af met de opmerking:

Es bedarf der Phantasie, des Muts, der Bereitschaft, auch einmal Fehler zu machen – und vor allem eines hohen Maßes an Reflexion dessen, was wir in Bildungskontexten tun, um diesen Wandel nicht passiv zu erleiden, sondern produktiv zu gestalten

Ik kan me voorstellen dat bovenstaande  zin een prima examenvraag voor vwo  zou kunnen opleveren. Überhaupt twee mooie teksten voor een eindexamenklas vwo, waarbij ze een reactie kunnen schrijven en/of in debat kunnen gaan.

Frans Droog hield in zijn mentorklas een onderzoekje naar het verbod op Smartphones. Zijn leerlingen weten wat ze nodig hebben.